• menu

    Seizoenarbeiders portret #2 | Maïs hakken in plaats van biertjes tappen

    De coronacrisis stelt iedereen in de voedselketen, van de boeren aan het begin tot de horeca- en festivalwerkers aan het eind, voor een enorme uitdaging. De eerste zit zonder werkers en de laatste zonder werk. De Seizoenarbeiders willen van deze twee grote uitdagingen één oplossing creëren. In deze nieuwe serie stellen we aan je voor wie de Seizoenarbeiders zijn en ontdekken we waar hun stadse voedselperspectief en het werken op het Flevolandse boerenland samenkomen. Deze week: Seizoenarbeiders Sasha, Soesja, Zoë en Zwaan, aan het werk bij akkerbouwbedrijf Dames en Heren Vos in Kraggenburg.

    De Seizoenarbeiders

    De Seizoenarbeiders: Sasha en haar vriendinnen Soesja, Zwaan en Zoë kennen elkaar van de studie in Amsterdam en het festival Down The Rabbit Hole waar ze al een aantal jaar samen naartoe gaan. Deze zomer zou Sasha naar Bologna gaan voor een uitwisseling en zou de rest even vrij nemen van hun horeca- en festivalbaantjes om haar daar op te komen zoeken. En toen kwam corona.

    De boer

    Lizelore Vos teelt op haar biodynamische akkerbouwbedrijf in Kraggenburg onder meer uien, luzerne, aardappels, suikermais en erwten. Het totale areaal is 90 hectare.

    Overhoord door de boer

    Het is woensdag 17 juni, een warme middag op een droge akker. De aarde is grof, hard en droog. We lopen met Lizelore en hondje Emmy langs de rand van de akker richting het overdekte wiedbed waar zes Seizoenarbeiders onkruid tussen de uien aan het wieden zijn. In de verte zien we bij andere boeren de beregeningsinstallaties staan. Lizelore is trots dat ze nog niet heeft hoeven beregenen tot nu toe.

    Seizoenarbeider Sasha: “Ik zou eigenlijk op uitwisseling in Italië zitten in deze periode. Soesja en Zwaan zouden me daar komen opzoeken en Zoë was net een nieuw baantje aan het zoeken in de horeca.Ze zou in ieder geval weer achter de bar werken op het Best Kept Secret Festival, dat doet ze al een aantal jaar. Het was extra pijnlijk dat het heel mooi weer was vorige week; nu riep ze de hele dag hoe leuk het festival vorig jaar was geweest. We zouden ook weer samen naar het festival Down The Rabbit Hole gaan. Maar ja, corona.”

    “We hadden allemaal opeens nog maar heel weinig te doen. De studie was net afgelopen, we hadden allemaal plannen die niet door konden gaan… Toen ik in de krant las dat er mensen nodig waren in de landbouw, heb ik ons gelijk met z’n vieren aangemeld bij de Seizoenarbeiders. We dachten: gewoon proberen. Daarna ging het vrij snel: we kregen op vrijdag een mailtje en op maandag stonden we hier op deze boerderij in de Noordoostpolder!”

    Lees ook: fysiotherapeut Jaap is seizoenarbeider in een biologische boomgaard

    “Hier hebben we dan toch weer wat inkomen en soort van festivalgevoel. Het voelt eigenlijk een beetje als een schoolreisje. We worden zelfs overhoord door de boer, haha. We krijgen om de zoveel tijd een vraag van Lizelore, bijvoorbeeld: ‘Weten jullie wel wat biologisch is?’. En bij de lunch kijkt ze dan of we wel biologische producten bij ons hebben.”

    “Ik had het veel zwaarder verwacht”

    “Het werk zelf bevalt prima. Als ik eerlijk ben is het soms net een beetje te lang aan het einde van de dag. In de middag hebben we rond drie uur een pauze, daarna moet je dan nog twee uur. Dat is soms nog wel pittig. Maar ik had het veel zwaarder verwacht. We hebben ook een dagje mais staan hakken* en dat was fysiek wel echt een stuk heftiger. Als we dat de hele week lang, acht uur per dag zouden moeten doen zou het wel anders zijn. En het leuke van werken op een wiedbed is dat je wel makkelijk met elkaar kan blijven kletsen. Of we luisteren muziek of een podcast, als we ’s ochtends nog te moe zijn met elkaar te praten.”

    “Ik had echt geen idee dat er zoveel werk nodig was voor de biologische groenten die je normaal alleen in de supermarkt tegenkomt. Ik had er ook nog nooit over nagedacht. Het verschil in werkdruk lijkt me groot met een gangbare boerderij, waar de boer bestrijdingsmiddelen kan gebruiken tegen het onkruid. Hier heb je elke dag acht mensen nodig om ervoor te zorgen dat het onkruid weg blijft.”

    *Voor de niet-agrariërs onder de lezers: ‘mais hakken’ betekent hier onkruid wieden tussen de mais met een schoffel.

    Leuk om mensen bewust te maken

    Boer Lizelore Vos over werken met de Seizoenarbeiders:

    “We hebben ervoor gekozen om met De Seizoenarbeiders te werken omdat ik het fijn vind
    om goed te kunnen communiceren en uitwisselen met de mensen die op ons bedrijf aan het werk zijn. En dan praat Nederlands natuurlijk makkelijker dan Pools of Roemeens. De Seizoenarbeiders die we tot nu toe hebben gehad zijn heel erg gezellig, geïnteresseerd en willen echt meer weten van ons bedrijf. Iedereen is natuurlijk vrij in zijn of haar voedselkeuzes, maar ik vind het wel belangrijk dat je weet wat je kiest. Dus dan vind ik het leuk om mensen iets bewuster te maken en te laten ervaren wat er op een biologisch-dynamisch bedrijf gebeurt voordat de ui in de supermarkt ligt.”

    Lees ook: Seizoenarbeiders portret #1, van fysiotherapeut Jaap die aan de slag ging op een boomgaard in Dronten

     

    Benieuwd naar de missie en het werk van De Seizoenarbeiders? Of je ook aanmelden als boer? Dat kan!